Nú er ég búinn að vera á lyfinu Lamisil í tæpa þrjá mánuði og á aðeins eina pillu eftir. Þannig er mál með vexti að ég er búinn að vera með sveppasýkingu í tánöglum undan farin tvö til þrjú ár og til að losna við það verður maður að fara í svona pillumeðferð.
Þeir sem eru í áhættuhóp um að fá svona sveppasýkingu eru samkvæmt doctor.is “Ungt fólk, sérstaklega þeir sem ganga mikið í íþrótta- og gúmmískóm”. Þetta er mjög algengt að fólk fá þetta eftir að hafa verið að labba á rassa kuskinu í almennings sturtuklefum. Þannig að nú er ég eins og gamalmennin kominn í inniskó alltaf þegar ég fer í sund og sturtu eftir bolta.

Fyrsta lagi kostar þriggja mánaða skammtur um 45 þúsund hérna heima en ég keypti skammtinn úti á Mallorca í sumar og var hann því meira en helmingi ódýrara.
Í öðru lagi er aukaverkun á lyfinu “Sjaldgæfar: Breyting á bragðskyni”. Ég man eftir því nefnilega að móðir mín fékk nákvæmlega sömu aukaverkun, þannig að maður var ekkert æstur á að fara á þetta lyf. Þó það séu minna en 1% fólks set tekur lyfið sem fær þessa aukaverkun er ég jú með genin hennar móður minnar þannig að það var alveg við þessu að búast.
Þannig að núna hef ég í um 5-6 vikur “misst” bragðskynið eða verið með breytt bragðskyn. Þetta er alveg að gera mann brjálaðan enda bragðast gómsæt Dominos pítsa eins og skósóli og flest allur matur er hálf bragðlaus og með mjög breyttu bragði. Fyrst hélt ég að vatnið í vinnunni væri eitthvað bilað. Byrjaði á að henda vatnsflöskunni, kotasælunni og álíka aðgerðir en þá fatti ég að þetta væri aukaverkun á lyfinu.

En einn dagur eftir og vonandi fæ ég bragðið einhvern tíman í næstu viku og vonandi verða neglurnar á tánum mínum sveppa lausar. Þannig að gómsætur bragðgóður matur fyrir mig alla næsta viku og inniskór á sundstöðunum það sem eftir er.