 |
| Vormaraþon 2011: 2. Örvar Steingrímsson, 1. Sigurjón Sigurbjörnsson og 3. Jóhann Gylfason (hlaup.com 2011) |
Ég hafði sofið frekar illa í tvær nætur vegna veikinda hjá strákunum mínum í vikunni. Kvöldið fyrir hlaup var því eyrnatöppum troðið í eyrun og farið snemma í háttinn, enda var vekjaraklukkan stillt snemma. Vaknaði kl. 5 eða 3 klst fyrir hlaup eins og tíðkast í undirbúningi fyrir maraþon. Fékk mér eina beyglu með osti og sultu og eina brauðsneið. Var svo rólegur heima og kláraði að gera mig til. Var búinn að reyna að drekka vel dagana á undan en hafði verið eitthvað tæpur í hálsinum í vikunni. Báðir strákarnir með mikinn hósta og sá eldri búinn að vera með hita heima. Maður var því nokkuð smeykur alla vikuna hvort að nú væri komið að manni að vera veikur á svona heppilegum tíma. Sem betur fer var ég mun betri í hálsinum heldur en daginn áður og var því vongóður um góðan dag og þessi "veikindi" myndi ekki hafa mikil áhrif á mig í hlaupinu.
Var mikið búinn að liggja yfir veðurspánni seinustu daga, sérstaklega eftir vindasama fyrri mánuði, og eina sem ég óskaði mér var að það yrði <5m/s. Var búinn að sjá það á maraþon pace æfingum að það yrði mjög erfitt að fara undir 3 klst ef það væru >10m/s. Spáin var fín fyrir hlaupið, 2m/s og 1-2°C. Þegar ég leit svo út um gluggann um morguninn og sá að það var byrjað að snjó, fannst mér það eiginlega vera hálf fyndið miðað við hvernig veturinn er búinn að vera. En ósk mín var uppfyllt og ég fékk mína <5m/s og meira segja gott betur.
Fékk mér einn banana og í bílnum á leiðinni niðureftir og drakk ca. 250 ml af Powerade. Var mættur ca. 45 fyrir hlaup niður í Elliðaárdal. Nánast logn en hitinn um 0-1°C og slydda. Stígarnir voru auðir og snjórinn virtist ekki haldast á stígunum. Ég þekkti nú ekki marga þannig að ég reyndi að taka því rólega og tók létta upphitun, um 2 km, og var sáttur við ástandið á mér. Fann fyrir einhverjum smá stífleika í hægri kálfa en hélt að það væri bara eitthvað smávægilegt og hafði ekki miklar áhyggjur af því. Var búinn að sjá fyrir hlaup að ég og Sigurjón Sigurbjörnsson ættum, ef allt gengi að óskum, að vera í efstu sætunum af þeim hlaupurum sem voru skráðir. Margir sterkir hlauparar sem höfðu farið heilt maraþon fyrr í mánuðinum og notuðu þetta hlaup sem æfingu fyrir 100 km hlaup í júní.
Hlaupafataúrvalið á mínum bæ er ekkert gríðarlegt þannig að ég var ekki með mikinn valkvíða yfir því í hverju ég ætti að hlaupa. Fór í hlaupa buxurnar mínar, þunnan síðerma bol og bol undir, svo með buff og hanska. Keypti mér fyrir ca. mánuð Asics Sky Speed skó og var búinn að hlaupa þá til án þess að þeir höfðu farið í kálfana á mér, hafði því ekki miklar áhyggjur að þeir myndu plaga mig í hlaupinu. Þorði ekki að hlaupa í race-erum og því voru þessir trainer-ar valdir. Fata- og skóvalið gekk vel upp þrátt fyrir slyddu en hefði átt að sleppa hönskunum. Eini staðurinn þar sem slyddan hafði áhrif var göngubrúin yfir Kringlumýrarbraut sem var nokkuð hál.
Mín áætlun fyrir hlaupið (ef veður leyfði) var að fara út á 4:08 mín/km pace og sjá svo til eftir hálf maraþon hvort ég gæti haldið því áfram. Þetta myndi gefa mér séns á 2:55 lokatíma sem var góða markmiðið mitt. Aðalmarkmiðið var að fara undir 3 klst og svo 3:05 var eitthvað sem maður geymdi ef allt myndi ganga á afturfótunum. Hafði verið að æfa mikið á 4:05 pace og var á tímabili að spá í því en eftir að margir maraþonhlauparar höfðu ekki náð markmiðum sínum í hlaupum erlendis nokkrum vikum á undan þá ákvað ég að þetta væri skynsamleg lausn.
Ég og Sigurjón fórum því fyrir hópnum og hlupum saman fyrstu tvo km saman, hann minnkaði þá aðeins ferðina eftir það og hélt svo sig ca. 20m -200m fyrir aftan mig. Fyrstu km gengu mjög vel og fann ég ekkert fyrir því að halda hraða. Hafði stillt úrið á 5km lap og eina sem ég spáði í var að halda réttum hraða og ekki fara of hratt. "Hlaupið byrjar ekki fyrr en á seinni hringum í fyrsta lagi" sagði maður við sig oft í huganum og reyndi að vera rólegur. Það gekk vel eftir og fór ég fyrstu 5km á 20:36 mín eða 4 sek á undan áætlun. Engin þreyta og allt gott, Óskar Jakobsson var svo á vatnsstöðinni við HR og var líka sem brautarvörður við Nauthólsvík og var gaman að hitta á hann fá góðan stuðning, sérstaklega á seinni hlutanum.
Hélt áfram að rúlla út á nes og ennþá gekk allt eins í sögu, hafði ekkert fyrir því að halda hraða en fannst púlsinn aðeins sveiflast til í úrinu án þess að finna mikið fyrir því. Úrið sýndi 170 bpm meðal púls fyrstu 5km en ég held að það sé ekki marktækt enda hefur púls mælirinn iðulega sýnt rugl fyrstu km, ekki nema að stressið fyrir hlaup hafi keyrt púlsinn svona upp. Næstu 25km var ég samt að hlaupa á 158-164bpm meðal púls skv úrinu. Veit ekki alveg hvort ég treysti púlsinum í úrinu, það var búið að vera batterís laust lengi og hafði ég ekki notað það í nokkuð langan tíma. Þarf samt að fara í frekari púls stúdíu og komast að því hvar minn mjólkursýru þröskuldur liggur.
10km á 41:13 mín og 5km lap á 20:37 mín, 7 sek á undan áætlun. Hitti Geir rétt fyrir snúningspunkt og tók létt spjall við hann. Hann var að fara í hálft og vildi vita hvernig fatavalið var að virka og hvernig ástandið væri. Gaman að hitta einhverja á annars einmannalegri braut. Var líka gaman eftir að maður snéri við að mæta hinum sem voru í maraþoninu.
Fór svo næstu 5km á 20:45 eða 15 km á 1:01:58 og var þá 2sek á undan áætlun. Fann ekki fyrir neinu og hélt áfram eftir áætlun. 20km á 1:22:30 og 5km lap á 20:32 mín, kominn 10 sek á undan, fór þennan legg líklegast aðeins og hratt en þetta er líklegast auðveldasti kaflinn á leiðinni. Mætti svo mömmu og pabba í Fossvoginum og var það mjög gaman, vissi svo þau að þau myndi ganga hlaupa leiðina og mæta mér aftur.
Þegar ég kom að snúnings punktinum þá ætlaði ég að kíkja á úrið og sjá heildar tímann og splittið en náði á einhvern hátt að læsa úrinu á "menu" skjánum. Var því eitthvað að spá í allt annað þegar ég kom á snúningspunktinn í hálfu og veit því alveg ekki hvert nákvæmt splittið er. En minnir að það hafi verið 1:27 eitthvað, líklegast 1:27:05 og því ennþá nokkrum sem á undan áætlun. Náði sem betur fer að laga úrið og sjá á hvaða tíma ég var að hlaupa.
Í Fossvoginum á leiðinni seinni hlutann fann ég svo að lærin voru aðeins byrjuð að stífna. Var því smá smeykur vitandi af fyrri reynslu hvað það er vont að hlaupa seinni hlutann á grjót stífum lærum. Var samt lítið mál að halda hraða og fannst ég rúlla vel, en vonbrigði að lærin voru strax farin að gefa eftir. Gaman að hitta svo mömmu og pabba aftur rétt eftir göngubrúnna. Kláraði 25km á 1:43:08 og 5km lap á 20:38 mín. Á þessum tíma voru svo lærin farinn í steik og ég farinn að finna fyrir hverju skrefi. Hljóp samt 25km til 30km hraðast lapið eða 5km á 20:30 mín og fannst ég halda hraðanum ágætlega. Veit ekki hvort það hafi verið einhver örvænting eða hvað sem fékk mig til að hlaupa þennan kafla hraðast, þegar ég hefði kannski átt að slá aðeins af. Þarna var sálfræðin byrjuð og maður í stöðugri baráttu við hausinn um að smá kvöl og pína seinustu 12-17km myndu nú alveg vera þessu virði. En djöfulli var þetta samt erfitt. Eftir snúningspunktinn rétt eftir 31km var svo aðeins skárra andlega þar sem maður fór aftur að mæta öðrum hlaupurum, ekki vera alveg einn í heiminum. Náði að rúlla ágætlega niður í Nauthólsvík og kláraði 35 km á 2:24:30, 5km á 20:52 mín eða 4:10 pace.
Þá var komið af vegginum fræga. Leiðin frá Nauthólsvík upp að Loftleiðum og svo niður meðfram Öskjuhlíðinni og að gróðrarstöðin í Fossvoginum var erfiðasti kaflinn. Þó svo að ég hafi verið að mæta nærri því öllu liðinu í hálfu maraþoni á þessum tíma þá var þetta andlega lægsti punkturinn í hlaupinu, byrjaði þá loksins að missa hraðann. Hjálpaði samt mikið að hitta marga á þessum legg en einhvern veginn dugði það ekki til, sársaukinn í lærunum var gríðarlegur og maður gerði sitt besta að rúlla áfram. Sigurjón tók svo framúr mér rétt fyrir göngubrúnna við 38 km. Átti ekkert inni til að fara á eftir honum og óskaði honum góðs gengis. Hjálpaði mér mikið að hafa einhvern sem var nálægt mér allan tímann. Bæði til að ýta mér áfram og svo til að elta í lokin. Hlaupið fór svo að verða auðveldara andlega þegar maður kom inn í Fossvoginn og viss að það var farið að styttast í annan endann á hlaupinu. Rétt við Fossvogsskóla tikkaði 40km inn á tímanum 2:46:23 eða 5km á 21:53 mín eða 4:22 pace. Stuttu seinna kíkti ég í fyrsta skipti á heildar tímann á klukkunni en fannst ég ekki eiga séns í undir 2:55 klst. Kláraði svo seinustu 2,2 km á 8:52 sem gerir 4:01 pace sem ég trúi varla því á þessum tíma fann ég varla fyrir því að hreyfast úr stað. Rúllaði svo gegnum undirgöngin inn í Elliðaárdal og svo yfir á stokkinn. Þá fór maður að heyra í móttöku nefndinni og gat gefið aðeins aukalega í, sá því miður of seint að með smá meiri píningu hefði maður komist undir 2:55. Kláraði á maraþonið á 2:55:13 og lenti í öðru sæti á eftir Sigurjóni.
Ekkert smá ánægður að komast loksins í mark næstum því á draum tímanum mínum og að þessu væri formlega lokið. Ekkert smá góð móttökunefnd og fékk maður fullt af hamingjuóskum strax við markið. Gaf mér mikið að vita af öllum fólkinu mínu á marklínu og það hélt mér gangi lengi vel að vita af því að eldri strákurinn minn gerði kröfu um 1. sætið og ekkert minna eins og heyrist í honum á myndbandi þegar hann sér að ég kom ekki fyrstur í mark. Fannst það eiginlega leiðinlegast fyrir hann að vinna ekki þó svo að það skipti mig minna máli. Var bara fullkomlega sáttur við minn tíma og það dugir alveg.
Fékk mér vel að drekka og beið alveg rennandi blautur þangað til að verðlauna afhendingin var, sem var fljótlega eftir að 3. maður kom í mark sem var Jói Gylfa á 3:04, 2 mín lakari en í Rotterdam fyrir 3 vikum. Skemmti mér mikið að spjalla við aðra hlaupara, bæði í heilu og hálfu en þurfi svo fljótlega að drífa mig heim þar sem ég skalf úr kulda. Gat því farið sáttur heim og ánægður með afrek dagsins. Bæting upp ca. 17 mínútur frá því í Reykjarvíkur maraþoninu 2010.
Drakk fyrst aðalega Powerade en svo bæði vatn og powerade. Tók tvö glös og ætli ca. helmingur af þeim hafi endað ofan í mér og afgangurinn sullaðist eitthvað. Á seinustu tveimur vatnsstöðvunum drakk ég svo vatn og powerade en fann aldrei fyrir neinum sérstökum þorsta, aðalega gert til að fyrirbyggja vökvaskort. Fékk mér gel á 5k, 15k, 20k, 25k og 30k og maginn réð léttilega við það, gæti trúað að þetta væri óþarflega mikið en vildi ekki taka áhættuna að verða eitthvað orkulaus. Fannst ég hafa næga orku allan tímann en það voru bara lærin sem stoppuðu mann og hægðu á manni.
Byrjaði fljótlega að stirna upp í lærum og kálfum og geng þessa stundina um eins og múmía sem má ekki hreyfa hnén, verst er samt að fara niður stiga. Held að öðru leyti sé ég heill í skrokknum og vonandi fara verstu harðsperrurnar að hverfa smá saman.
Ánægður með að vera orðinn múrari (undir 3 klst múrinn) eins og Sigurjón orðaði það fyrir hlaup.
