Fórum þá út að borða í North end og enduðum á Mothers Anna‘s og fékk mér þar eins einfaldan pasta rétt og ég gat valið. Snemma í háttinn til að vera tilbúin fyrir morgundaginn.
Vaknaði um kl. 5 og beið hálfpartinn eftir því að leggja að stað niður að Tremont Street þar sem við Íslendingarnar ætluðum að hittast áður en við myndum leggja af stað til Hopkinton. Boston er ekki eins og venjulegt maraþon þar sem er hlaupinn 42,2 km hringur heldur er það frá pkt. A til pkt B eða rétta sagt frá smábænum Hopkinton og svo er hlaupið til Boston.
Ég og Siggi fórum svo að skila dótinu okkar og tókum létta upphitun. Þá loksins áttaði maður sig á því hversu mikill hitinn var og hvernig það væri að hlaupa í þessum hita. Fórum svo og röltum í átt að start-svæðinu og komum okkur í okkar bás. Svo var beðið með eftirvæntingu þangað til að flautan gall og mann hafið fór af stað.
Startið var þröngt og vorum við Siggi nokkuð framarlega því í fyrstu bylgju vorum við í bás 2 af 9 og svo elítan fremst. Vorum því innan við mínútu að komast yfir byrjunarlínuna og þá hófst fjörið. Brautin byrjar á frekar brattri brekku niðurámóti og smá erfitt að komast í takt í svona mannþröng. Fyrstu 15 km eru að mestu niðurhallandi og var maður því að passa sig að fara ekki of hratt á þessum kafla. Þessir 15 km gengu fínt og ég og Siggi vorum að hlaupa þetta saman á ca. Sub. 4:00 pace-i og gekk fínt að halda hraða þrátt fyrir hitann. Þarna var mjög þétta á milli manna og mikið um sikk sakk til að komast fram hjá mönnum, sérstaklega þegar komu litlar brekkur. Það hægði yfirleitt á manni hjá vatnsstöðunum sem voru á 1 mílu fresti. Þá þurfti maður að passa sig að komast sér í sæmilega stöðu til að ná í sér Gatorade og svo vatn seinna á vatnsstöðinni.
Maður kom sér fljótlega upp í rútínu að ná sér fyrst í Gatorade, reyndi að drekka slatta af því og svo eitt vatnsglas yfir sig til að kæla og svo annað til að fá sér smá að drekka. Gekk stundum ekki og þá gat maður náð stöðinni sem var á hinni hlið vegarins.
Tímarnir:
5km á 19:44 (3:57)
10km á 29:38 (5km á 19:54 / 3:59)
15 km á 59:51 (5km á 20:13 / 4:03).
Þarna hélt ég að við værum vel undir 4 pace-i en skv. official klukkunni þá var þetta hraðinn á okkur og þarf maður að passa sig á gps vs. raunlengd. Held að maður þurfti að vera ca. 3 sekúndum hraðari en gps-ið segir til að vera á réttum hraða.
Náði að halda hraðanum sæmilega upp í 25 km og fór í gegnum þá á 1:40:20 (5km 20:17 / 4:03). Þarna var maður búinn að rúlla ca. 10 km á nokkuð sléttri braut en fyrstu 15 km tóku greinilega nokkuð vel úr lærunum og þarna var maður kominn á ca. lægst pkt. í brautinni. Tímarnir:
20km á 1:20:03 (5km á 20:12 / 4:02)
21,1km á 1:24:26.
25km á 1:40:20 (5km 20:17 / 4:03)
Var mikið búinn að hugsa um að komast upp í 25km með lærin í lagi því þarna taka við 8-9 km af rúllandi hæðum sem endar með sjálfri Heartbreak Hill. Var svona sæmilega sáttur við lærin þó svo þau hafi verið farin að þyngjast. Gekk fínt að hlaupa og var að fara mikið framúr mikið frá ca. 20km til 30km. Fannst brekkurnar ganga sæmilega en lærin farin að þyngjast og hitinn farinn að hafa mikil áhrif. Fékk á þessum kafla fyrstu klakana sem voru algjör guðsgjöf. Fór 30 km á 2:01:26 eða 5km á 21:06 / 4:13. Mikið af brekkum á þessum kafla og fannst ég fljóta með straumnum en var greinilega að missa hraðann.
Það var samt á þessum legg þar sem hitinn orðinn gjörsamlega steikjandi og maður var hættur að spá mikið í á hvaða hraða maður væri að fara heldur var maður þarna kominn í hálfgert survival mode og ætlaði bara að reyna að klára þetta sæmilega.
Áfram hélt maður, lærin orðin nokkuð vel steikt og farið að hægjast á manni. Var alveg viss þegar ég var kominn upp í 32 km að Heartbreak Hill væri lokið en svo kom önnur brekka og það slóg nokkuð á mann. Þessar rúllandi brekkur fóru nokkuð illa með mann og fannst mér niður kaflinn á þeim yfirleitt verri heldur en sjálf brekkan. Þrátt fyrir að lesa mikið um brautina þá held ég að maður hafi samt farið of hratt af stað og ég hefði þurft að eiga meira inni til að tækla þessar brekkur.
Efst uppi á Heartbreak í 33km kom svo Siggi framúr mér og leit mjög vel út, hann kastaði á mig kveðju og ég sagði honum að lærin voru í steik og reyndi að gera mitt besta. Svo hljóp ég niður Heartbreak Hill brekkuna og það var virkilega vont. Nokkuð löng brekka sem för illa með lærin sem voru fyrir orðin vel þreytt. Hitinn var ekkert að minnka og var maður kominn í nokkuð skrýtið ástand alveg að sálast úr hita og lærin að drepa mig. Fór í gegnum 35km á 2:22:42 eða 5km á 21:16 / 4:15.
35km á 2:22:42 eða 5km á 21:16 / 4:15
Eftir Heartbreak Hill er restin af brautinni nokkuð niðurhallandi og slétt en alltaf einstaka hækkun. Hitinn orðinn ógeðslegur og lærin í steik og áfram skrölti maður þó, það var svo í ca. 38km sem maður var gjörsamlega að sálast og þá var tekin mjög erfið andleg ákvörðun og það var að labba. Þurfti að labba smá til að ná áttum og reyna að þola sársaukann í löppunum. Allt troðið af fólki að styðja og alveg ömurlegt að þurfa að labba, reyndi að fara af stað eins fljótt og ég gat. Þarna voru margir í sömu sporum og ég en samt margir að fara framúr. Kláraði svo 40km á 2:45:39 eða 5km á 22:57 / 4:35. Held að þetta hafi verið versti kaflinn fyrir mig í hlaupinu, að eiga 8-9km eftir og vera að sálast í löppunum er ekki góð skemmtun, eftir því sem styttist því betra er það og reyndi maður ýmiskonar hugaræfingar til að koma sér í gegnum þennan kafla.
Þegar maður beygði svo loks inná Boylston Street þá komst maður loksins á sæmilega siglingu. Heyrði því miður ekki í Önnu sem stóð og öskraði hvatningu til mín, maður var líka smá „out of it“ enda með augun föst á endalínunni og maður gat ekki beðið eftir því að klára. Reyndi samt aðeins að svipast um eftir Önnu en nokkuð erfitt í öllum þessu mannhafi. En hávaðinn var mikill þarna og var þetta eins og draumi að hlaupa í mark með allan þennan mannfjölda að hvetja sig áfram. Rúllaði svo yfir endalínuna á 2:55:42 eða 4:34 pace-i seinustu 2,2km. Gekk ekki lýst því hvað ég var ánægður að þetta sufferfest var lokið.
40km á 2:45:39 eða 5km á 22:57 / 4:35.
42,2km á 2:55:42 eða 4:34
Var að svipast um eftir Sigga en sá hann hvergi. Frétti svo seinna um kvöldið að hann hafi fengið hitasting á 41km og finn alveg mikið til með honum að hafa lent í því svona stutt frá markinu. En hann er heill heilsu og komst vel frá þessu sem betur fer.
Anna fylgdi mér svo upp á hótel enda treysti hún mér ekki einum í þessu ástandi. Svo var farið að fá sér bjór og „rölta“ um Boston. Við Íslendingarnir hittumst svo um kvöldið og áttum gott kvöld saman og deildum okkar sögum um þessa mögnuðu upplifun. Frábær dagur í alla staði þó svo að þetta hafi verð alveg ógeðslega erfitt.
Endaði 30 sek frá mínum besta tíma en náði þó ekki mínu markmiði. En ef maður tekur inn hitann þá er ekki hægt annað en að vera ánægður með þennan tíma.
Fékk mér eitt gel 15 mín fyrir hlaup og svo þrjú önnur á leiðinni, seinasta um km 30 held ég. Var með tvö önnur en tók þau ekki, ætli öll þessi Gatorade drykkja hafi ekki verið nóg til að halda uppi orkustiginu.






